Döyüşçü həkim Ayaz Musayevin həyat hekayəsi
Ürəyin səssiz fəryadı var – onun döyüntüsü. Bəzən həyəcanla atır, bəzən yorğun dayanır, bəzən də qəfil susur… Amma elə insanlar var ki, onların əlləri qəlbi susmağa qoymur. Onlar döyüş meydanında da, cərrah masasında da həyatla ölüm arasında vuruşurlar. Ayaz Musayev – bir zamanlar əsgər kimi cəbhədə düşmənlə üz-üzə dayanıb, bir zamanlar da həkim kimi yaralıların ürəyini döyüntüyə qaytarıb. O, həm qılıncın, həm də şəfanın adamıdır. Tarixin səhifələrinə qanla yazılan Qarabağ savaşlarında elə insanlarımız var ki, onların həyatı yalnız bir döyüşlə, bir missiya ilə məhdudlaşmır. Onlar ömrünü iki fərqli cəbhədə – həm döyüş meydanında, həm də insan həyatını xilas edən ağ xalatlı mübarizələrdə keçirir. Bu yazı, həm əsgər, həm də həkim olan vətənpərvər bir insan haqqındadır. O, 1-ci Qarabağ müharibəsində silahla savaşdı, 2-ci Qarabağ müharibəsində isə tibbi bilikləri ilə insanları ölümdən qurtardı Səhər şəfəqləri bir körpənin ilk nəfəsini işıqlandıranda, hələ heç kim bilməzdi ki, o nəfəs illər sonra yüzlərlə ürəyə toxunacaq, onların döyüntüsünə təsir edəcək. O, bir kəndin sakitliyində göz açmış, uşaqlığını torpaq qoxusunun içində keçirmişdi. Amma taleyi onu yalnız bir kəndin yox, bütün bir xalqın qəlbinə yazacaqdı… Azərbaycanın Qarabağ bölgəsində, Ağdərə rayonunun Manikli kəndində 1975 ci il 1 mayda dünyaya göz açan Ayaz Musayev, hələ tələbə ikən müharibənin alovlarına düşdü. 1975-ci ilin may ayı… Qarabağın bir kəndində bir oğlan dünyaya gəlir – Ayaz. Bəlkə də taleyi elə doğulduğu torpağa yazılmışdı. Uşaqlığı Qarabağın saf sularında, dağ havasında keçdi, amma yeniyetməliyi alov içində başladı. 1991-ci ildə orta məktəbi bitirəndə artıq vətən atəş içində idi. O isə əlinə silah yox, ümid aldı – həkim olmağa qərar verdi. Azərbaycan Tibb Universitetinə daxil oldu, amma müharibə ocağında həkim kürsüsündə oturmaq çətindir. O, tələbəykən könüllü olaraq cəbhəyə yollandı. Əslində, o vaxt tibbi xidmət göstərmək üçün getmişdi, amma həyatın sərt qanunu var – döyüş meydanında hər kəs əsgərdir! O da silaha sarıldı. Dörd dəfə yaralandı, amma geri çəkilmədi. Sonuncu yarası ağır oldu – hospitalın ağ divarları arasında aylarla qaldı. Amma o divarlar da onu həkim olmaq arzusundan döndərə bilmədi. Bir il akademik məzuniyyət götürdü, sağaldı və yenidən dərsə qayıtdı. 1997-ci ildə artıq Tibb Universitetini bitirmişdir. Döyüş meydanında ürəyi dayananları xilas edə bilməmişdi, amma indi bir həkim olaraq əlləri daha güclü idi. İnternaturanı Kardiologiya İnstitutunda keçdi, sonra isə həyat yolunu Göygöldən Ağcabədiyə apardı. Artıq kardioloq idi. Bir vaxtlar qəlbinə döyüş yarası almış bir insan indi yüzlərlə qəlbi müalicə edirdi. O, yalnız həkim kimi deyil, ehtiyatda olan zabit kimi də fəaliyyətini davam etdirdi. 2006-2008-ci illərdə hərbi xidmətə çağırıldı, yenə də vətənin keşiyində dayandı. 2016-cı ildə Aprel döyüşlərində könüllü iştirak etdi. Tərtər hospitalında yaralıların nəfəsiylə nəfəs aldı, onların ağrısını öz qəlbində hiss etdi. Amma tale ona hələ bir imtahan da hazırlamışdı. 2020-ci il sentyabr… Yenə səfərbərlik, yenə savaş, yenə Vətən çağırışı! Ayaz Musayev yenə həkim xalatını çıxarıb, hərbi geyimini geyindi. Bu dəfə döyüş meydanına həkim kimi yollandı. Füzuli, Cəbrayıl, Hadrut və Şuşa… Vətənin hər qarışı uğrunda savaşan əsgərlərlə birgə o da var idi. Onun əlləri silah tutmurdu, amma həmin əllər yüzlərlə yaralını həyata qaytarırdı. 91 gün – bu 91 günün hər anı həyatda qalmaq üçün mübarizə idi. Yaralıları döyüş meydanından çıxarmaq, onların qanaxmasını dayandırmaq, bəzən bir ürəyə son dəfə toxunmaq… Döyüşçü olan bir insan üçün, bəlkə də, ən ağır an bu idi – dostunun gözlərinə baxıb, heç nə edə bilməmək. Amma o, bacardığını etdi. O günlərdə Ayaz Musayev təkcə həkim yox, həm də bir əsgər idi – silahsız, amma daha güclü! Müharibə bitdi. Ayaz Musayev yenidən Ağcabədiyə qayıtdı, yenidən öz vəzifəsinin başına keçdi. İndi o, “KARDİO MED” klinikasının rəhbəridir, amma onun həkimliyi yalnız müalicə ilə bitmir. Şəhid ailələri, qazilər üçün o klinikanın qapıları həmişə açıqdır. . O, şəfanın da, vəfanın da adamıdır. Hər döyüşçünün bir borcu var – döyüş meydanında qalib gəlmək. Hər həkimin bir borcu var – insan həyatını xilas etmək. Ayaz Musayev bu iki borcu bir ömür boyu çiyinlərində daşıdı. O, təkcə ürəkləri müalicə etmədi, həm də insanlara yaşamaq eşqini qaytardı. Çünki həqiqi həkim yalnız xəstəni sağaltmır – o, insan ruhuna ümid verir. Və bu ümid – bir millətin ürəyinin döyüntüsüdür… Bu gün Ayaz Musayev təkcə bir kardioloq deyil, o, Vətən uğrunda canını sipər etmiş, minlərlə insanın həyatını xilas etmiş bir qəhrəmandır. O, həkimdir, döyüşçüdür, vətənpərvərdir – o, ürəkləri qoruyan bir igiddir! Müəllif: Aynurə İnci