Bu kimi ifadələr tərzim deyil, amma məqamı yetişəndə deməsən olmur.
Hələ 2020-ci ilin əvvələrində İt kimi hürənlər var idi: “Azərbaycan payızda xəzəl əvəzinə xaosa bürünəcək, hökümət çökəcək” və s.
Payız yetişdi, İlham Əliyev Qarabağı işğaldan azad etdi.
Azərbaycanın qüdrətli çağları başladı!
Biz 44 günə 30 illik işğala son verdik deyə qürrələnirdik, amma, sən demə, qələbəmizin miqyasını kiçildirmişik.
44 günə 300 illik işğala son vermişik.
Pyotrdan Putinə qədər uzanan işğal, asılılıq, müstəmləkə dövrünün bitməsi üçün də döyüşürmüşük, əslində…
Pyotrdan Putinə, bu iki P arasında nələr yaşanmadı…
İgidlərimiz qılıncdan keçirildi, xanlarımız tikə-tikə doğrandı, vətənimiz dilimləndi, yeraltı-yerüstü sərvətimiz talan edildi, milli burjuaziyamız, ədiblərimiz repressiya qurbanı oldular…
Keçmişə nəzər salsaq, görərik ki, Pyotrdan Putinə qədər Azərbaycan mövcudluq uğrunda mübarizə aparıb.
44 gün çəkən şanlı Vətən müharibəsi zamanı hakimiyyət-ordu-xalq həmrəyliyinin bir səbəbi də bu idi: var olmaq uğrunda mübarizə!
Prezident Əliyev bunu bacardı!
Amma yenə məmnun olmayan təbəqə donquldanmağa davam etdi: “Hamısı oyundur, Putin müəllim belə istəyib, Qaqa, kalan pul vermişik” və s. sərsəmləmələr…
Zəfərin ardınca Rusiya “sülhməramlıları” Qarabağa yerləşdilər.
Bəhs etdiyim kəsimdə şadyanalıq ərşə qalxdı.
Putin, Putin, Putin…
Yox, bu şəxslər kütləvi olaraq Putin aşiqi deyillər, sadəcə, İlham Əliyevin qələbəsini, qalibiyyətini həzm edə bilmirlər.
Gözlənilən kimi ictimai rəyin manipulyasiyası başladı, hətta bu proses o qədər dərinləşdi ki, Azərbaycan Prezidenti “mən nəyi, necə, nə zaman etməyi yaxşı bilirəm” dedi.
Mesaj aydın idi, sadəcə, anlamaq istəməyən anlamadı…
Nəhayət, Prezident antiterror əməliyyatlarına start verdi, 23 saat ərzində Qarabağ tör-töküntülərdən təmizləndi.
Ardınca, terror öndərləri qandallandı.
Ardınca, Rus “sülhməramlıları” ölkələrinə göndərildilər.
Ardınca, Ermənistan ərazisində qalan kəndlərimizi geri aldıq…
Ardınca, Qarabağı yenidən qurduq
Ardınca, Putin Rusiyasını regiondan mümkün qədər kənar tutmağa müvəffəq olduq.
Hətta, sülh razılaşmasına yaxın buraxmadıq.
Bu gün reallaşmasına şahidlik etdiyimiz sülh müqaviləsinin müəllifi birmənalı olaraq Cənab İlham Əliyevdir.
Ermənistanın sülh masasına oturmağa vadar edən İlham Əliyevdir.
Amma, diqqət edin: o, milli maraq naminə şöhrətindən imtina edir, bu tacı Trampa təqdim edir.
Çünki, məsələni birdəfəlik bitirmək, dayanıqlı sülhü təmin etmək üçün yeganə yol budur.
Görünür, Prezident Əliyev Prezident Trampı ciddi psixoanaliz edib.
Dünyanın ən qüdrətli prezidentini Azərbaycan və Ermənistana arsında sülh müqaviləsinin tərəfinə çevirməyə bacarmaq böyük məharət tələb edirdi.
Cənab bunu da bacardı!
Əminliklə deyə bilərik, İlham Əliyev növbəti zəfərini Amerikada qazandı və bu zəfər, sadəcə, Azərbaycanın deyil, Cənubi Qafqazın siyasi arxitekturasını, simasını mütərəqqi mənada dəyişəcək
Zəngəzur dəhlizinin Ermənistandan keçən hissəsinin isə kimin nəzarət edəcəyinin bizim üçün heç bir əhəmiyyəti yoxdur.
Hətta ABŞ şirkətinin orda bu funksiyanı öz üzərinə götürməsi olduqca məqbul hadisədir…
Putinin bizə diş qıcamasına səbəb bunları anlaması və Azərbaycanın məğrur duruşudur.
Çünki, İlham Əliyev heç bir zaman Putinə hesab verməyib, qarşılıqlı hörmətə əsaslanan bərabər münasibət qurub, təbii, manevrləri, strateji həmlələri olub, bu da hər bir siyasətçidə olması labüd cəhətlərdir.
Xülasə, vaxtilə, “it kimi hürənlərin” indi “tülkü kimi quyruq bulaması”nı izləmək olduqca xoşdur.
Kim bilir, qarderoblarında neçə maska daha var…
Bəhruz Həsənov
