İnsan ömrü bəzən sakit axan bir çay kimidir, bəzən isə qayalara çırpılan, öz yolunu çətinliklə açan bir sel kimi. Lakin elə ömürlər də var ki, onlar yalnız yaşanmır, həm də mənalandırılır, iz buraxır, yol göstərir. Qəzənfər Əliyevin həyatı məhz belə ömürlərdəndir. Bu, sadəcə bir insanın həyat hekayəsi deyil, bu, bir müəllimin, bir ziyalının, bir yol göstərənin mənəvi irsə çevrilmiş taleyidir.
Lənkəranın Tükəvilə kəndində dünyaya göz açan Qəzənfər müəllimin həyatı torpaqla, kəndlə, sadəliklə yoğrulmuşdur. Lakin bu sadəliyin içində böyük bir idrak, böyük bir məsuliyyət və dərin bir insan sevgisi gizlənirdi. O, ilk təhsilini doğma kəndində alarkən yalnız oxumağı deyil, həyatı dərk etməyi öyrənirdi. Viravul kəndində davam etdirdiyi orta təhsil illəri onun xarakterinin formalaşdığı, zəhmətin və iradənin nə demək olduğunu dərk etdiyi dövr oldu. O, yalnız yaxşı oxuyan şagird deyildi, düşünən və özünü daim inkişaf etdirən bir gənc idi.
Onun Lənkəran pedaqoji məktəbinə daxil olması təsadüfi deyildi. Bu seçim bir peşə seçimi deyil, bir tale seçimi idi. Müəllimlik onun üçün sadəcə sənət deyildi, bu, bir missiya idi. Fərqlənmə diplomu ilə məzun olması onun zəhmətinin nəticəsi olmaqla yanaşı, gələcək uğurlarının da başlanğıcı idi. Lerikin Vıstən kəndində başladığı pedaqoji fəaliyyət onun həyatında müqəddəs bir mərhələyə çevrildi.
Qəzənfər müəllim dərs demirdi, o, ruhlara toxunurdu. O, sadəcə bilik ötürmürdü, insan yetişdirirdi. Onun sinif otağı yalnız dərs yeri deyil, həyat məktəbi idi. O, şagirdlərinə düşünməyi, düzgün qərar verməyi və insan olmağın dəyərini öyrədirdi. Bu isə müəllimlik sənətinin ən uca zirvəsidir.
Daxili inkişaf arzusu onu daha da irəli apardı. Nəsrəddin Tusi adına Pedaqoji Universitetə qəbul olunması onun elmə olan bağlılığının bariz nümunəsi idi. Qiyabi təhsil almasına baxmayaraq, o, həm işləyir, həm də öz üzərində yorulmadan çalışırdı. Bu, onun əzmkarlığının və məqsədinə sadiqliyinin göstəricisi idi.
Zövlə və Şağlaser məktəblərindəki fəaliyyəti onun pedaqoji ustalığının yüksəliş dövrü oldu. O, getdiyi hər yerdə hörmət qazandı, iz qoydu. Onun dərs dediyi şagirdlərin ali məktəblərə qəbul olunması müəllimin zəhmətinin ən gözəl bəhrəsi idi. O, hər bir şagirdin uğurunu öz uğuru kimi qəbul edirdi.
1976-cı ildə doğma Tükəvilə məktəbinə direktor təyin olunması onun həyatında mühüm dönüş nöqtəsi oldu. Bu, sadəcə vəzifə deyil, böyük etimad idi. O, bu etimadı ömrünün sonuna qədər şərəflə daşıdı. Məktəb onun üçün bir idarə yeri deyil, bir ocaq, bir ailə idi.
Onun rəhbərliyi dövründə məktəb daim qabaqcıllar sırasında olmuşdur. Təhsilin keyfiyyəti, nizam-intizam və müəllim-şagird münasibətləri yüksək səviyyədə qurulmuşdur. O, inanırdı ki, təhsil yalnız bilik deyil, həm də mənəviyyatdır. Bu düşüncə onun fəaliyyətinin əsas dayağı idi.
Qəzənfər müəllim kollektivin mənəvi dayağı idi. O, müəllimlərə qarşı ədalətli və tələbkar, şagirdlərə qarşı isə qayğıkeş və diqqətli idi. Onun rəhbərliyi altında məktəbdə sağlam və inkişaf yönümlü mühit formalaşmışdı.
Onun əməyi dəfələrlə fəxri fərmanlar və mükafatlarla qiymətləndirilmişdir. Lakin ən böyük mükafat onun yetişdirdiyi şagirdlər və qazandığı hörmət idi. Çünki insanın ən böyük sərvəti onun arxasında qoyduğu izdir.
Qəzənfər müəllimin həyatı sübut edir ki, müəllimlik sadəcə peşə deyil, bir ömürlük xidmət yoludur. O, bu yolu şərəflə keçmiş, yüzlərlə insanın həyatına işıq salmışdır.
Belə insanlar zaman keçsə də unudulmur. Onların adı və əməlləri yaşayır. Qəzənfər müəllimin ömrü bir məktəb kimi keçdi və bu məktəb hələ də yaşayır. Onun xatirəsi isə daim hörmətlə anılacaq və gələcək nəsillərə nümunə olacaqdır.
Burhan Ağayev,
Metodist və ali kateqoriyalı müəllim
