Gənc yazar Çinarə Ömray bu günlərdə “Qanun” nəşriyyatı tərəfindən dərc olunan ilk kitabını – “Məcnunxana”nı oxuculara təqdim etdi.

Axar.az gənc yazarın ilk kitabı ilə bağlı təəssüratlarını öyrənib:

– Yeni kitabla oxucularla görüşdün, hansı təəssüratlar var?

– Oxucu deyəndə, əksəriyyəti dostum idi. İndi adamı ancaq dostları oxuyur da. Onların da yazılarım haqda təəssüratları ilə əvvəldən tanış idim. “Oxucularla görüş” deyib o qədər böyütməyək. İmza günü idi, bir az da yuvarlaqlaşdırsaq, dostlarla növbəti bir görüş.

– Kitab müəllifi olmağın sevinci başqa sevinclərdən nə ilə fərqlənir?

– Vallah, mən heç vaxt içdən nəyəsə o qədər sevinə, “bu, mənimdir”, – deyib çox şeyi mənimsəyə bilməmişəm. Elə bil ki, sevinc məndən uzaqdır. Əvvəl deyirdilər, ana olanda bu hissləri yaşayacaqsan. Ana oldum, çox normal bir hal kimi qəbul etdim, deyilənlər olmadı (gülür). Sonra “kitabın çıxsın bu hissləri yaşayacaqsan”, – dedilər. Yəni bildiyiniz son sevinmək ümidim bu kitab idi. O da elə-belə, hiss, sevinc-filan yox idi. Bir az utanmaq var idi. Hamı eyni sualı verirdi: “Niyə qızarmısan?” Mən utananda qıpqırmızı oluram, axı.

– Yaxşı, utancaq qız, gələcək planların haqda nə deyə bilərsən?

– Daha geniş mətnlər üzərində çalışacağam. Bu kitabda redaktorum Pərviz Cəbrayıl idi. Ondan çox şey öyrəndim. Adam tək redaktorluqla kifayətlənməyib, mənə ədəbiyyat dərsi də keçdi. Yazdığım mətnlərə dəfələrlə geri qaytardı məni. Bir çox incəlikləri yenidən işləməyə məcbur etdi. Ona minnətdarlıq hisslərim var. Və yeni yazılarımda ondan öyrəndiklərimi tətbiq etməyə çalışacağam. O ki qaldı kitabımın təqdimatına, doğrudan da, çox maraqsız idi. Adam gün boyu yalandan nə qədər gülümsəyər? Bir də kitabım nəşr olunsa, imza günü keçirməyəcəyəm.