Bunu virtualaz.org saytının müxbirləri ilə söhbətində bu gün – yanvarın 29-da Keşlədəki Şəhidlər Xiyabanına toplaşıb aksiya keçirən qəsəbə sakinləri deyib.

Onlarla sakin bir müddət əvvəl bir fərdi evdən xiyabana açılan qapının bağlanmasını tələb edirdi. Sakinlər Şəhidlər Xiyabanında uyuyan şəhidlərin ailə üzvləri və yaxın qohumları idi.

Qəsəbənin Əfşari küçəsindəki Şəhidlər Xiyabanına açılan qapı şəhid ailələrinin qəzəbinə səbəb olub.

Qəsəbə sakini Lətif Mikayılovun dediklərindən: “Mənim bir dayım Qarabağ şəhididir, bu xiyabanda dəfn olunub. Şəhidlər Xiyabanına aid olan torpağı zəbt ediblər. Keşlə qəsəbəsinin icra nümayəndəliyi də bu qanunsuz hərəkətə havadarlıq edib. Yerli icra hakimiyyəti orqanları tərəfindən bu adamlara xiyabana qapı açmaq üçün icazə verilib. Torpaqlarımız hələ də işğal altındadır. Bu gün də cəbhədən şəhidlərimiz gəlir. İstənilən anda müharibə qızışa bilər və Allah eləməsin, yeni şəhidlərimiz gələ bilər. Biz onları harada dəfn edəcəyik?

İcra nümayəndəsi deyir mən sənədə qol çəkməmişəm, bələdiyyə deyir mən verməmişəm. Bəs hardan alıb bu sənədləri? Biz sənədlərinə baxdıq. Əmlak Məsələləri Dövlət Komitəsi tərəfindən icazə verilib. Gəlib yerə baxıblarmı? Həm də Əmlak Komitəsi torpağa baxmır axı. Nə ixtiyarla sənəd veriblər?

Bir adam qarşıya çıxıb demir ki, niyə bura toplaşırsınız? İcra nümayəndəsinin qəbuluna düşə bilmirik”.

Qəsəbənin digər sakini Əlisgəndər Balayev deyir ki, onun da övladı bu xiyabanda uyuyur: “Bir oğlum da əlildir. Özüm də 11 ay Füzulinin 22 kəndinin azadlığı uğrunda can qoymuşam. Mən də getmişəm, heç kəs baxmır şikayətə. Gətirin icra nümayəndəsini üzünə deyim. Mən ona gedib deyəndə ki filankəs orada qapı açır, arxayın etdi ki, narahat olma, orada qapı olmayacaq. Ama elə gecə ilə də açdılar bu qapını…”

Qəsəbənin keçmiş icra nümayəndəsi Saday Əliyev deyir ki, köklü keşləlidir: “Vaxtilə bu xiyabanı salan mən olmuşam. Özü də lap müharibənin qızğın vaxtı eləmişik bunu… Bax, o başdan ta ki bütün buraları əlimizlə düzəltmişik. İndi kimsə gəlib, hazırına yiyə çıxıb. Buranı sonradan böldülər. Bölməklərində də məqsəd var idi. Bölündü, verildi onlara”.

Sakinlərin deməsinə görə, bir vaxtlar burada ağaclar əkilib, oturacaqlar da qoyulubmuş. Bir gecədə hamısını yığışdırıblar və əraziyə qapı açıblar. Sakinlər bunu şəhidlərin ruhuna hörmətsizlik kimi qiymətləndirir.

Qalmaqala səbəb olan həmin evin sahibinin həyat yoldaşı Sərmayə xanım çəkilişə razı olmasa da məsələyə münasibət bildirdi. O, sakinlərin sözü ilə razılaşmır: “Əksinə, biz bura köçəndən sonra ərazidəki zibilliyi təmizləmişik, abadlıq işi görmüşük”.

Xiyabana qapının açılmasına gəlincə isə Sərmayə xanım bu qapını ehtiyat qapı kimi açdıqlarını, evin əsas giriş qapısının isə başqa səmtə olduğunu dedi: “Bu xiyaban tərəfə açdığımız qapıdan toyuq-cücə üçün, nə bilim, iri əşyaların daşınmnası üçün istifadə edirik. Bir də ki, axı bu qapının xiyabana nə zərəri var? O adamlara nə aidiyyəti var ki? Qapının açılması üçün sərəncam da var. Bütün sənədlər yoldaşımın maşınındadır, yoldaşım da işdədir”.

Evin xanımı bundan əlavə heç nə demədi.

Sakinlər yollandılar qəsəbədəki 201 saylı orta məktəbə. Nizami rayon icra başçısı orada illik hesabat iclası keçirirdi. Sakinlər də elə yerindəcə başçıya dərdlərini demək istəyirdilər. Ancaq məktəbin qarşısına gələn bir neçə polis əməkdaşı onlardan dağılışmağı xahiş etdi. Sakinlərə bildirdilər ki, başçının qəbul günlərində Nizami Rayon İcra Hakimiyyətinə müraciət etsinlər.

Bu arada şəhid ailələri məktəbin qarşısındakı toz içərisində olan şəhid lövhəsini də sildilər. Lövhənin baxımsız vəziyyətdə olmasına narazılıqlarını bildirdilər.

Nizami Rayon İcra Hakimiyyətinin Keşlə qəsəbəsi üzrə nümayəndəsi Qara Qarakişiyev bu məsələyə belə münasibət bildirib ki, ev sahibinin açdığı qapı Dövlət Reyestri Xidməti tərəfindən verilmiş sənəddə əksini tapıb. Bu səbəbdən də icra nümayəndəliyinin bu məsələyə qarışmaq səlahiyyəti yoxdur. Sakinlər narazıdırsa, məhkəməyə müraciət edə bilərlər.

Qeyd edək ki, sakinlər bundan əvvəl də bir neçə dəfə etiraz aksiyası keçiriblər.

Almaz Məmmədli

Fotolar Vüsalə Abdullayevanındır

Virtualaz.org